معادل هفده قرن (قديمترين مأخذ ما براي تاريخ پيش از كنفوسيوس)1؛ و كتاب قصايد، مجموعهاي از بيش از 300 چكامهٴ قديم.
نخستين از كتابهاي چهارگانه گزارشي از سخنان و مكالمات اوست با اصحابش، معروف به گلچين كنفوسيوسي.2
بودا
بودا گوتَمه3 اميرزادهٴ قبيلهٴ ساكيا4 در 560 در بيشهٴ لومبيني5، در نزديكي كاپيلاواستو6 در نپال جنوبي زاده شد، و در حدود 483 - 477 در كوساناگارا7 در دهكدهٴ مالاس8 درگذشت. او فيلسوف هندي و بنيانگذار نظام فلسفي كاملاً نوي است9 كه بعداً به صورت ديني گسترش پيدا كرد.
آيين بودايي نخست، اساساً نه بر ايمان، بلكه بر معرفت و محبت بنا شده بود -- و اول بر معرفت. لاادري گري10، بيزاري از خرافات و خودپسندي، احترام به عقل و حقيقت، كه مشخصهٴ اين آيين بود و ميتوانست شرايط مطلوب را براي گسترش فكر علمي فراهم آورد، با آن شرايط همياري نكرد -- و به اصطلاح، با عدم كنجكاوي علمي كمابيش تمامعياري خنثي شد. هدف بودا در وهلهٴ اول فلسفي و اخلاقي، ولي تفكرش بهطور مشخص داراي خصلت علمي بود، و مورخ علم بايد او را بر مسند فخر بنشاند.
مهاويرا11
مهاويرا [= قهرمان بزرگ] كه وَرْدْهمانا12 نيز ناميده شده، در ايام حيات بودا، در كولاگا13 زاده